Czas na Podkarpacie. Mecz Wisłoki oraz stadiony w Dębicy, Tarnowie i Leżajsku.
Więcej wpisów o moich piłkarskich podróżach w tej kategorii.
Żeby być na bieżąco, pamiętaj o Facebooku i X (twitterze).
Wisłoka Dębica
Wisłokę (od rzeki, nie mylić z Wisłokiem, który przepływa przez Rzeszów) powołali do życia uczniowie Gimnazjum im. Franciszka Józefa (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły). Klub założono w 1908 roku, co stawia go w krajowej czołówce.
W PRL Wisłokę wspierały Zakłady Przemysłu Gumowego. Działały m.in. sekcje lekkiej atletyki, kolarstwa, podnoszenia ciężarów, tenisa stołowego, tenisa ziemnego oraz hokeja na lodzie i łyżwiarstwa figurowego.
Stadion przy ul. Parkowej zbudowano w latach 50. Jego obecna wersja pochodzi z 2021. Płot przy boisku zasłania widok na akcje przy bliższej linii bocznej. Wydano grube miliony, a potem dostawiono siatkę, by zasłonić kawałek boiska.
Zobacz także: Na węgierskiej prowincji [Z PODRÓŻY]
Igloopol Dębica
Wisłoka przez dekady była klubem zakładu opon „Stomil”, a Igloopol to nazwa kombinatu rolno-przemysłowego, znanego m.in. z produkcji mrożonek. Igloopol (zał. 1978 przez przejęcie Podkarpacia Pustynia) w latach 1990-92 grał w ekstraklasie.
Stadion Miejski im. 70-lecia Odzyskania Niepodległości w Dębicy powstał w 1988 roku. Zbudowano go na 12 tys. kibiców, miał docelowo pomieścić 30 tys. osób. Dziś jedną trybunę rozebrano, a reszta jest w średnim stanie. Ale ma swój urok.
Zobacz także: Jaga [Z PODRÓŻY]
Dębica
Na ostatnim zdjęciu niewielki pomnik napotkany przy drodze z dworca, od razu po dotarciu do miasta Mateusza Borka. Słynni bracia bliźniacy Kazimierz i Józef Lipieniowie, zapaśnicy Wisłoki Dębica. Kazimierz zdobył dwa medale igrzysk (złoto w Montrealu, srebro w Monachium), a Józef srebro w Moskwie.
Tarnovia Tarnów
Nie tylko Wisłoka wcześnie zaczęła. Ze Lwowa, ale też z Krakowa, nowy sport szybko dotarł do Tarnowa. Sama Tarnovia powstała w 1908 roku z połączenia Pogoni i Biało-Czerwonych. Po II wojnie grała przez chwilę w ekstraklasie – w 1948 roku zajęła 11 miejsce.
Przy dzisiejszej ul. Bandrowskiego pod koniec XIX wieku organizowano „korpusy wakacyjne” – letnie zajęcia dla dzieci. Podobnie jak w innych miastach, głównym propagatorem sportu było środowisko „Sokoła”. Teren obok dworca kolejowego, już konkretnie pod boisko piłkarskie, wynajęto od księcia Romana Sanguszki. Zbudowano boisko, szatnie, a obok korty tenisowe.
Z boiska widać neogotycki kościół Księży Misjonarzy pw. Świętej Rodziny. Za płotem budowa. W miejscu dawnego Browaru Parowego Książąt Sanguszków (później zakładu Owintar) powstaje osiedle Browary Tarnowskie.
Zobacz także: Łazienkowska [Z PODRÓŻY]
Stadion Emila Wzorka w Tarnowie
Stadion Sportowy TOSiR im. Trenera Emila Wzorka przy ul. Piłsudskiego 32 to dawny obiekt Błękitnych Tarnów. Klub, jako Gwardia, powstał w 1947 roku, dotarł nawet do III ligi. Dziś Klub Piłkarski Błękitni 1947 Tarnów występuje w B-klasie.
Tarnów
Zobacz także: Breslau [Z PODRÓŻY]
Pogoń Leżajsk
Nowy (2025) stadion z bieżnią i krytą trybuną. Dość standardowo. Najładniejszy element to klubowy budynek.
Leżajsk
Atrakcja, która ściąga tysiące osób. Ohel Elimelecha, czyli najchętniej odwiedzany grób cadyka w Polsce. Co roku w rocznicę śmierci Elimelecha, 21 adar (zwykle na początku marca), do Leżajska zjeżdżają tysiące chasydów z Izraela, USA i Europy. Zostawiają przy grobie karteczki (kwitełech) z osobistymi prośbami.
Zobacz także: Bari. Katedra na pustyni [Z PODRÓŻY]