Małe stadiony, zielone otoczenie, często także woda. W Kórniku i w Miejskiej Górce stadion niemal wchodzi do jeziora, w Śremie trybuny wyrosły w sercu miejskiego parku. Zapraszam na przegląd lokalnych aren z Wielkopolski.
Więcej wpisów o moich piłkarskich podróżach w tej kategorii.
Żeby być na bieżąco, pamiętaj o Facebooku i X (twitterze).
Kolejarz Rawicz
Kluby żużlowe zazwyczaj mają w Polsce kilkadziesiąt lat występów w lidze. Do wyjątków należy Rawicz. Co prawda żużlowcy z tego miasta uczestniczyli w rozgrywkach w latach 1948-59 (w zespole jeździł m.in. obecny patron stadionu Florian Kapała), ale potem nastąpiła aż 36-letnia przerwa. Do reaktywacji doszło dopiero w połowie lat 90. Kolejarz był m.in. zapleczem dla Unii Leszno, ale ostatecznie w 2023 zakończył udział w rozgrywkach. Problemów było mnóstwo, z aresztowaniem prezesa włącznie. Dziś w Rawiczu znów głowią się, jak wrócić na żużlową mapę.
Historia piłki w Rawiczu wiąże się z Towarzystwem Gimnastycznym Sokół i sięga lat 20. XX wieku. Po wojnie grano w Rawii i Kolejarzu, które następnie połączyły się. Dziś Rawia rozgrywa swoje mecze przy ul. Spokojnej, na stadionie OSiR.
Zobacz także: Z piłką do jeziora. Kruszwica i Wągrowiec [Z PODRÓŻY]
Rawicz
Zobacz także: Derby w miasteczku Realu Madryt [Z PODRÓŻY]
Sparta Miejska Górka
Sparta (zał. 1923) wyrosła z Towarzystwa Gimnastycznego Sokół. Pierwsza grupa zawodników występowała jako Stella (podobnie jak w Gnieźnie), a na strojach mieli przyszytą gwiazdę. Po wojnie patronat nad piłkarzami objęła miejscowa cukrownia. Ówczesna nazwa: Cukrowniczy Związkowy Klub Sportowy „Naprzód” Miejska Górka. Potem była Unia, Spójnia i w końcu Sparta.
Największy atut stadionu: położenie nad samym jeziorem.
Zobacz także: Śladami West Hamu. London Stadium, Rush Green i West Ham Park [Z PODRÓŻY]
Kania Gostyn
Klub założono w 1923 roku w w Hotelu Victoria na rynku w Gostyniu. Cztery lata później roku wybudowano boisko dla lekkoatletów i piłkarzy, a w Kani ćwiczyli też siatkarze, koszykarze i tenisiści. Po wojnie klub znalazł się w pionie kolejowym. W struktury włączono istniejący w mieście klub motorowy, powołano sekcję kręglarską i tenisa stołowego. W 1976 roku piłkarze dotarli do 1/16 finału Pucharu Polski (0:6 z Zagłębiem Sosnowiec).
Wychowankiem Kani jest Andrzej Juskowiak
Zobacz także: Stadiony Emilia-Romania. Na każdym był welodrom [Z PODRÓŻY]
Kotwica Kórnik
Kórnik, miejsce urodzenia Wisławy Szymborskiej (jej ojciec był zarządcą dóbr hrabiego Zamoyskiego) i lekkoatletyczny stadion nieopodal Jeziora Kórnickiego, w sąsiedztwie lasu.
Tradycje Kotwicy sięgają roku 1926, gdy powstały Harcerski Klub Sportowy i KS Skałka. Po II wojnie światowej Kotwica występowała jako LZS. Lepsze czasy nadeszły dopiero w latach 80. Na początku lat 90. Kotwica awansowała na drugi poziom ligowych rozgrywek. W ostatnich latach stabilnie: IV liga (5. poziom).
Zobacz także: Pierwszy mecz ekstraklasy [Z PODRÓŻY]
Warta Śrem
Stadion w Parku Miejskim powstał w międzywojniu. Co ciekawe, jeszcze w latach 60. kojarzony był głównie z żużlowcami. Sekcję czarnego sportu Sparty Śrem rozwiązano w 1965 roku. Obiekt rozbudowano, w miejsce toru powstała bieżnia.
Jeszcze kilka lat temu obok żużlowej bieżni stała PRL-owska betonowa, dość odpychająca trybuna. Obecna, biało-niebieska konstrukcja to jednocześnie budynek z zapleczem dla piłkarzy. Wokół boiska treningowe i orlik. Największy atut – park.
Warta (pierwotnie, w 1921 roku KS Błyskawica) gra w wielkopolskiej IV lidze (5. poziom)
Więcej wpisów o moich piłkarskich podróżach w tej kategorii.
Żeby być na bieżąco, pamiętaj o Facebooku i X (twitterze).